X
تبلیغات
رایتل
شب سرد
شب سرد




    



  

معشوق من


 معشوق من


 با آن تن برهنه ء  بی شرم


 بر ساق های نیرومند ش


 چون مرگ ایستاد


 خط های بیقرار مورب


 اندامهای عاصی او را


 در طرح استوارش


 دنبال می کنند


 معشوق من


 گویی ز نسل های فراموش گشته است


 .  . .


 معشوق من


 همچون طبیعت

 
 مفهوم ناگریز صریحی دارد


 او با شکست من


 قانون صادقانه ء قدرت را


 تأیید می کند

 . . .

 او وحشیانه آزاد است


 مانند یک غریزه ء سالم


 در عمق یک  جزیره نا مسکون


 او پاک می کند


 با پاره های خیمه ء مجنون


 از کفش خود ، غبار خیابان را

 . . .


 معشوق من


 همچون خداوندی ، در معبد نپال


 گوئی از ابتدای وجودش


 بیگانه بوده است


 او


 مردیست از قرون گذشته


 یاد آور اصالت زیبائی


 . . .


 او در فضای خود


 چون بوی کودکی


 پیوسته خاطرات معصومی را


 بیدار میکند


 او مثل یک سرود خوش عامیانه است


 سرشار از خوشونت و عریانی


 او با خلوص دوست می دارد


 ذرات خاک را


 غمهای آدمی را


 غمهای پاک را

 . . .      

 او با خلوص دوست می دارد


 یک کوچه باغ دهکده را


 یک درخت را


 یک ظرف بستنی را


 . . .


 معشوق من


 انسان ساده ایست


 انسان ساده ای که من او را


 در سرزمین شرم عجایب


 چون آخرین نشانه ء یک مذهب شگفت


 در لابلای بوته هایم


 پنهان نموده ام.







نوشته شده توسط دوست در روز جمعه 6 خرداد‌ماه سال 1384 ساعت 03:46 ق.ظ

 پیوند |  چاپ |  نظرات [1]
       


آخرین مطالب

وبلاگ 
  ๐ وبـلاگ مـا

  ๐ تمـاس بـا مـا

----------------------------

موضوعات

----------------------------

آرشـیو وبـلاگ

----------------------------

خانه پیوند

----------------------------

پیوند روز

----------------------------

وضعـیت مسنـجر

آرزو 

وحـیــد 

----------------------------

دوسـتـان

شـــــب شـــعـــر

آمـوزش هـک

حـرف دل

بـاغـچـه

بــهــاره

پــری نـاز

آنـاهـیـتـا

رد-موو

My VIeWs

نـوش دارو

عروسک تـو

خدمات رایگان دکتر دیتا

----------------------------

جسـتجو در وبـلاگ


----------------------------

خبـرنـامه وبـلاگ

نام کاربری


----------------------------

تـعداد باز دید کنندگان
کل بازدید ها : 150749